Jeroen & Debby, 11 oktober 2007
Nederland , Maastricht

Epiloog vanuit Nederland: ok, de laatste dan

Vandaag (dinsdag 9 okt.) precies 2 weken. Alweer 2 weken in Nederland. De eerste week hebben we bij familie gebivakkeerd (nog steeds uit onze rugzak levende) en de tweede week konden we alweer naar ons appartement. We zijn nu bijna uit de dozen. Ons ‘nieuwe’ leven is weer bijna op orde. Volgende week gaan we ons weer eens inzetten voor een goed doel, nl. een baan vinden. De hemden en pakken zijn weer gestreken en gestoomd, de haren zijn weer in model en de schoenen weer gepoetst.

De afgelopen dagen waren voor ons een beetje vreemd. Met name vreemd dat alles en iedereen zo vertrouwd aanvoelt. Behalve onze katten, die zitten nog een beetje in de negeerfase maar beginnen toch langzaam te ontdooien. Andere vreemde gewaarwordingen:
- wc-papier hoeft niet meer in een emmertje, maar kan doorgespoeld worden
- een warme en goede douchestraal, ja zelfs een bad voorhanden
- centrale verwarming
- oh ja, hier regent het veel!
- rustig op straat (geen straatverkopers, geen overbodig getoeter, schone trottoirs)
- overvolle supermarkten en weer een eigen koelkast.

In dit bericht zullen we, op verzoek, ons avontuur afsluiten met de laatste weken in Ecuador en de thuiskomst. Zijn jullie er klaar voor? Dit is dan echt het laatste bericht

NB
Ons emailadres crecou@hotmail.com blijft gewoon bestaan. We hebben op dit moment geen vaste telefoon meer en maar 1 gsm-nummer. Voor het gsm-nummer kunnen jullie mailen naar bovengenoemd emailadres.

==============================================================================

LAATSTE WEKEN ECUADOR (PUERTO LOPEZ/QUITO/OTAVALO/QUITO)

Na de Galápagos zaten we een tijdje in een soort droom. Die beesten allemaal, wat een natuur. Dat we niet helemaal wakker waren, bleek al bij de terugvlucht. Aangezien we nog een aantal dagen naar de kust wilden (per bus vanuit Guayaquil +/- 5u en Quito +/- 12u), besloten we niet door te vliegen naar Quito maar al eerder uit te stappen in Guayaquil (laten we nog extra bij een reisbureau omboeken!). Echter bij landing horen we de stewardess vermelden dat het in Quito 17u is?! Quito? Blijkt dat het vluchtschema is aangepast. Ja ja. Dan nemen we maar meteen een nachtbus van 12u naar de kust vanuit Quito. Onze flexibiliteit wordt nog even op de proef gesteld.

We verblijven ongeveer 3 nachten in Puerto Lopez. Een rustig kustplaatsje met een boulevard gevuld met restaurants. Hier lezen we veel, drinken espresso’s, lopen op het strand en doen mee aan de contest: ‘hoe snel heb jij je zwemkleding aan en uit?’ Zodra de zon zich laat zien, kleden we ons om en gaan meteen op het strand liggen. Ongeveer 1 tot 2 uur per dag liggen we als haantje aan het spit te draaien op de handdoek. Hierna komt de wind opzetten en is het weer tijd voor onze warme trui. Genieten! Het hoogtepunt hier was een boottocht om de bultrugwalvissen te spotten. Nog 1 keer de boot op dan. Het blijkt niet zo moeilijk om de 12-15 meter lange dieren te zien. Na alle natuurpracht die we hebben gezien is dit nog steeds een zeer indrukwekkende ervaring.

Dan is het moment aangekomen ….. de laatste lange afstand (11u) en nachtbus (20u-7u)! We gaan van Puerto Lopez terug naar Quito. Het is wel een ritje om niet te vergeten. Om te beginnen waren de busmedewerkers allemaal grumpy. De eerste vier uren worden we elk uur wakker gemaakt door het licht en nieuwe passagiers. Als we al slapen, met de Jacky Chan-film op de achtergrond of de traditionele muziek. Ook hadden ze nog een verrassingselement, een buswissel om 00.00u zonder duidelijke uitleg. Het slaapcomfort werd wel bevorderd toen we rond 1u of zo op de verharde weg kwamen. Dit gaan we dus niet missen!

Eenmaal in Quito gaan we nog wat cultuursnuiven. We sluiten af met Museo del Banco Central. Een zeer goed opgezet museum met pre-inkastukken (veel goud), koloniale kunst (veel bloed) en hedendaagse kunst (soms niet te begrijpen). Van alles wat dus. Zie voor een indruk deze link: http://www.museosdelbancocentral.org/ENG/museo_del_oro/informacion_general.html
Echter na Bolivia en Peru heeft Ecuador niet veel anders te bieden qua cultuur en houden we het voor gezien met deze historie. In Quito was ook een Andy Warhole tentoonstelling, even iets anders, en deze hebben we ook nog bezocht. Voor voorbeelden zie: http://www.centrocultural-quito.com/ccmq.php?c=1146

Net als cultuurmoe zijn we ook een beetje souvenier-/shopmoe (ja, zelfs Debby . Dit merkten we toen we voor ons allerlaatste tripje naar Otavalo gingen. Dit stadje ligt ong. 3u van Quito en heeft een enorme souveniermarkt door alle straatjes. Echter ook weer veel van hetzelfde (wollen ponchos en truien, tassen, poppen). Het mooie hiervan waren eigenlijk alle lokale mensen die van de bergdorpen naar de stad komen om hun spullen te verkopen.
Tevens zijn we vanuit de stad naar een vogelpark gewandeld, waar men wilde roofvogels opvangt. Hier konden we de o.a. de condors van dichtbij bekijken en hebben we een vogel-vliegshow gezien. Hier hebben we ook een donatie achtergelaten van onze Jerdeb-rekening.

De laatste dagen van onze reis hebben we doorgebracht in Quito. Wel hadden we nu het hotel in een andere wijk namelijk Mariscal (voorheen Old Centre). Dit is het toeristencentrum met vele bars, terrasjes en restaurants. Dus jullie kunnen je voorstellen wat we hier gedaan hebben. We hadden ook geluk met het weer, zo’n 25 graden bij het happy hour (van 11u ’s-ochtends tot 18u ’s-avonds). Genieten. Onze laatste dag en nacht hebben we ons goed verwend. We hebben namelijk een presidential suite, met sauna, jacuzzi, bar en kabel-tv op de kamer, met korting kunnen regelen (uiteraard alleen maar om alvast te wennen aan de luxe thuis…). Kwamen we daar aan met onze bergschoenen en rugzakken. Een beetje ongemakkelijk voelden we ons wel, als snotneuzen. Maar ook dit was genieten en een mooie afsluiter van ons 13,5 maand avontuur. Het afgelopen jaar was ons ‘best year yet’ en we kijken al uit naar de toekomst op welke manier we dit gaan evenaren of overtreffen (ouders geen paniek: dit betekent niet per se een nieuwe reis!)!

==========================================================================

TERUGKOMST

De vlucht van Quito naar Madrid en door naar Brussel duurde ongeveer 18 uur en is goed gegaan. Eigenlijk ging de terugreis te snel. Nog steeds daagde het niet dat we terug gingen, eigenlijk voelde het als een voortzetting van onze reis. In Brussel, na het ophalen van onze rugzakken, begonnen de kriebels toch wel te komen.
Wat een onthaal door de familie en enkele vrienden! Het geschreeuw was al op afstand te horen en we konden hun goed zien door het spandoek en de ballonnen. Na een kopje koffie waren de zenuwen wel weg.

Wij zijn blij dat we weer gezond en wel weer thuis zijn. Achteraf kunnen we zeggen dat alles goed is gegaan en dat we geen ongelukken, berovingen en dergelijke hebben hoeven meemaken.

Tja, en zo komt aan alles een einde en sluiten we dit hoofdstuk van ons leven. Echter laatste hoorden we een goede spreuk:
“De kunst van het leven is: thuis te zijn alsof men op reis is”
Dit gaan we dan maar eens proberen.

Nogmaals een woord van dank aan iedereen die ons heeft gevolgd (ook de anonieme volgers) voor jullie mails, berichtjes en sms’en. Voor diegenen die hebben bijgedragen aan onze Goed Doen Jerdeb-rekening: heel erg bedankt voor jullie bijdrage! Het geld is goed besteed!

Tot snel in levende lijve!
Liefs Jeroen & Debby

Wil je goedkoop naar het buitenland bellen? Bel dan via HalloBuitenland.nl